თითოეული პროცენტი სასწავლო მიზანს, შეცდომის გავლენასა და უნარის რეალურ მნიშვნელობას დაუკავშირეთ.
წონა აჩვენებს, რას მიიჩნევს მასწავლებელი მნიშვნელოვნად. თუ 30% იმიტომ აირჩიეთ, რომ „ნორმალურად გამოიყურება“, საბოლოო ქულა დავალების მიზანს შეიძლება ეწინააღმდეგებოდეს.
დაიწყეთ სწავლის შედეგებით. თითოეულ კრიტერიუმზე ჰკითხეთ: ცენტრალურია თუ დამხმარე? სერიოზული ჩავარდნა მთელ ნამუშევარს აუფასურებს? იგივე რამ სხვა კრიტერიუმშიც ხომ არ ფასდება?
გააერთიანეთ გადაფარული კრიტერიუმები. „სიცხადე“, „სტრუქტურა“ და „ორგანიზება“ ზოგჯერ ერთ პრობლემას სამჯერ სჯის. დატოვეთ იმდენი, რამდენსაც მოსწავლე თვითშემოწმებისთვის გამოიყენებს.
100 ქულა გაანაწილეთ და სცადეთ პროფილებზე: ძლიერი შინაარსი და სუსტი გაფორმება; სწორი, მაგრამ არასრული პასუხი; ლამაზი, მაგრამ კონცეფციურად მცდარი ნამუშევარი; საშუალო შედეგი ყველგან. ასახავს ქულა რეალურ ცოდნას? თუ დიზაინი ძირითად შეცდომას ფარავს, წონა შესაცვლელია.
უსაფრთხოების, აკადემიური კეთილსინდისიერებისა და ძირითადი სიზუსტისთვის ზღვრული წესები გამოიყენეთ და წინასწარ გააცანით.
კარგი სისტემა მათემატიკურად სრულყოფილი არ უნდა იყოს. ის მიზანთან შეთანხმებული, მაგალითებზე გამოცდილი, მოსწავლისთვის გასაგები და გადასახედად მზად უნდა იყოს.
